Strona główna

pomiędzy religiami

ndz., 25/04/2010 - 15:54 — Redakcja

Dialog pomiędzy religiami dla braterstwa pomiędzy narodami


W obecnej głębokiej, światowej transformacji w kierunku społeczeństwa coraz bardziej wielokulturowego i wieloreligijnego, z pojawieniem się nowych fenomenów ksenofobii i nietolerancji religijnej i porażającego zderzenia cywilizacji, Ruch zaangażował się w prowadzenie dialogu pomiędzy religiami, ażeby pluralizm religijny ludzkości nie był przyczyną podziałów i wojen, ale miał swój wkład w odnowę w braterstwie jedności rodziny ludzkiej.
I to właśnie na poziomie duchowości dialog przedstawia się najbardziej urodzajnie. Utwierdziło się w ostatnich latach dialogu przekonanie, że to, czego oczekują od nas chrześcijanie i wyznawcy innych religii, to przede wszystkim konkretne świadectwo miłości zaczerpniętej z Ewangelii. Nie przypadkiem wspólna wszystkim religiom jest złota reguła: „Nie czyń innym tego, czego byś nie chciał, aby tobie uczyniono”. W klimacie miłości wzajemnej, którą wzbudza życie według „złotej reguły”, może rozpocząć się dialog.
Wymaga on „jednoczenia się” tzn. „życia drugim”. Nie jest to odniesienie czystej sympatii, otwartości i szacunku, ale praktyka, która wymaga kompletnej „pustki” w nas, aby utożsamić się z innymi, ażeby ‘wejść w skórę drugiego’ i przeniknąć, jakie znaczenie ma dla niego bycie muzułmaninem, hinduistą, buddystą.
Efekt jest podwójny: pomaga nam inkulturować siebie, poznając w ten sposób religię, słownictwo drugiego oraz predysponuje innych do słuchania.
Możemy przejść w ten sposób „do pełnego szacunku głoszenia”, gdy w uczciwości wobec Boga i nas samych, a także szczerości wobec bliźniego, mówimy jak nasza wiara ukazuje traktowany temat, bez narzucania drugiemu niczego, bez cienia prozelityzmu, ale z miłości. W ten sposób wzrasta się we wzajemnym poznaniu.
 
Skutki dialogu
Efektem dialogu w tym duchu nie jest synkretyzm, ale odkrycie własnych korzeni religijnych, tego, co nas jednoczy: żywe doświadczenie braterstwa. Wzmacnia się wspólne zaangażowanie, aby być sprawcami jedności i pokoju, szczególnie tam gdzie przemoc, nietolerancja rasowa i religijna próbują wydrążyć przepaść pomiędzy członkami społeczeństwa. Rozwijają się także znaczące wspólne działania humanitarne.  

 

 

„Jeżeli uda nam się wspólnie wyrwać z serc uczucie niechęci, przeciwstawić się wszelkiej postaci nietolerancji i oprzeć wszelkim przejawom przemocy, powstrzymamy falę okrutnego fanatyzmu, który wystawia na ryzyko życie tak wielu osób, utrudniając postęp pokoju na świecie. Zadanie to jest trudne, ale nie niemożliwe. Wierzący wie bowiem, iż mimo własnej słabości może liczyć na duchową siłę modlitwy” (Benedykt XVI, Kolonia, spotkanie ze wspólnotami muzułmańskimi, 20 sierpnia 2005).
 
Wydarzenie o charakterze fundacyjnym  

 

 

 

 

 

 

Formacja do dialogu 

 

 

 
Rozprzestrzenianie się
Ze względu na powszechną ekspansję Ruchu, jest już zapoczątkowany dialog ze wszystkimi głównymi religiami świata, nie tylko z pojedynczymi wyznawcami, czy liderami religijnymi, ale także z liderami i członkami różnych ruchów: jak świecki ruch buddyjski Rissho Kosei-kai, który liczy 6 milionów członków; American Society of Muslims (USA) z ponad 2 milionami osób; Swadhyaya Family (Indie), który obejmuje 8 milionów członków, w większości hinduistów. Jest też ponad 30 000 wyznawców innych religii, którzy żyją, na ile to możliwe, duchem Ruchu i angażują się współpracując dla jego celów.
 
Kontakt

Centrum dialogu międzyreligijnego
via Frascati, 306
00040 Rocca di Papa (Roma) IT
tel. +39-06-9497489
fax +39-06-9496221
email: info.dialogointerreligioso@focolare.org 

 

Stała szkoła dialogu międzyreligijnego ma siedzibę w miasteczku Tagaytay (Manila, Filipiny), centrum spotkań i rozpowszechniania duchowości dla Azji. Inna szkoła dialogu ma siedzibę w miasteczku Luminosa w Stanach Zjednoczonych; aby dać okazję do wzajemnego poznania, co roku jest tam przyznawana osobistościom z różnych religii, zaangażowanych w dialog dla pokoju, „Nagroda Luminosa”.

 

Od 1994 Chiara Lubich znajduje się wśród honorowych przewodniczących Światowej Rady Religii dla Pokoju (WCRP). Od 1979 przedstawiciele Ruchu uczestniczą w światowym zgromadzeniu WCRP oraz w spotkaniach i inicjatywach lokalnych. 

 

Od tego momentu dialog międzyreligijny stał się nierozerwalnie jednym z celów Ruchu: „Natychmiast – mówi Chiara – zrozumiałam, że to wszystko wskazywało nam „pewien przełom”, którego musieliśmy dokonać w naszym Ruchu. Zrozumiałam, że musimy zwrócić się w kierunku osób innych religii, pozwalając, aby Duch Święty wskazał nam, co i jak mamy czynić”. 

 

W 1977 Chiara Lubich jest w Londynie, aby przyjąć w Guild Hall Nagrodę Templetona za „postęp w religii”. Przedstawia swoje doświadczenie wobec osobistości różnych religii. Nieoczekiwane jest natychmiastowe i żywe zainteresowanie wyrażone przez obecnych na sali przedstawicieli różnych religii. 

 

Wypełniają się słowa wypowiedziane przez papieża Benedykta XVI i innych liderów religijnych: