Strona główna

Z czego się składa

ndz., 25/04/2010 - 06:57 — Redakcja
W sercu ruchu
 
“Focolare” jest pierwszym zalążkiem jedności, z którego rozwinął się Ruch „według precyzyjnego planu Boga odsłaniającego się w czasie”, jak stwierdza Chiara Lubich.
 
Jest to mała wspólnota w nowym stylu na wzór rodziny z Nazaretu. Składa się z osób świeckich, pozostających w dziewictwie (oddzielnie mężczyzn i kobiet) oraz z osób żyjących w małżeństwie, które są całkowicie poświęcone Bogu zgodnie ze swym stanem, w rodzinie.
 
Najważniejszym zobowiązaniem członków jest radykalne życie przykazaniem miłości wzajemnej, aby utrzymywać żywą obecność Jezusa, którą On obiecał tym, którzy są zjednoczeni w Jego imię (Mt 18,20).
 
Pierwsze focolare powstaje w Trydencie, z Chiarą Lubich i jej pierwszymi towarzyszkami, w 1944 roku. W 1948 otwiera się pierwsze focolare męskie. Aktualnie takich wspólnot jest 780 w 87 krajach.
 
Z jednego drzewa wiele gałęzi
Od samego początku młodzi i rodziny, osoby starsze i dzieci, robotnicy i wykonawcy wolnych zawodów, politycy i ludzie kultury, zakonnicy i zakonnice różnych zgromadzeń oraz osoby konsekrowane z instytutów świeckich, księża, a obecnie również biskupi, poczuli powołanie  do radykalnego życia duchowością jedności.
 
W ten sposób wyłoniły się różne odgałęzienia, które z kolei animują ruchy o szerokim zasięgu. Są one narzędziami odnowy społeczeństwa i Kościoła oraz wkładu w realizację „testamentu” Jezusa „aby wszyscy byli jedno”.
 
♦Nowa Ludzkość – Jest wyrazem całego Ruchu w życiu społecznym. Głównymi animatorami są osoby świeckie nazwane „Wolontariuszami Boga”, które pochodzą z najróżniejszych kategorii społecznych i rozmaitych zawodów. Angażują się oni w odnowę wielu obszarów życia społecznego, takich jak ekonomia, odniesienia między zbiorowościami, grupami etnicznymi i kulturami, prawo, służba zdrowia, sztuka, edukacja, komunikacja, polityka. Narodzili się w roku 1956 po inwazji sowieckiej na Węgry. Są odpowiedzią na apel Chiary na stronach „Citta Nuova”, który odwołując się do słów papieża Piusa XII, wyraża pilną potrzebę powstania „autentycznych uczniów Chrystusa, którzy dobrowolnie go naśladują. Armii wolontariuszy – ponieważ miłość jest wolna – zdolnych do budowania nowego społeczeństwa”.
 
♦Nowe Rodziny – Animowany przez fokolarinów małżonków: otwiera nowe drogi w odpowiedzi na kryzys rodziny i czyni z rodziny tę podstawową komórkę, która przyczynia się do odbudowania jedności tkanki społecznej. Miłość odżywa. Małżeństwa w kryzysie odzyskują siłę, by ponownie otworzyć się na dialog. Rodzina otwiera się na społeczeństwo. Promuje innowacyjną kulturę opartą na czterech liniach działania: wychowaniu, formacji, uspołecznieniu i solidarności. Prowadzone są adopcje, rodziny zastępcze, pomoc na odległość w krajach półkuli południowej oraz w Europie Wschodniej.
 
♦Młodzi dla Zjednoczonego Świata – Proponuje młodym, aby stali się bohaterami nowego świata, poprzez liczne inicjatywy solidarności i pokoju na skalę krajową i międzynarodową. Jest animowany przez bardziej zaangażowaną młodzież: „gen2”: „nowe pokolenie”, drugie pokolenie Ruchu. Zapoczątkowała je Chiara w 1967 roku, ukazując młodym radykalizm Ewangelii w odpowiedzi na głębokie potrzeby zmian, które dojrzewały w nowych pokoleniach.
 
♦Młodzi dla Jedności – Ich celem jest dążenie do realizacji powszechnego braterstwa zaczynając od miast i środowisk, w których żyją. Podejmują wszystkie możliwe drogi, by zburzyć bariery i podziały. Wspierane przez „gen3”, trzecie pokolenie, nastolatki stają się promotorami zjazdów międzynarodowych , mikro-projektów solidarności i wzajemnej wymiany bogactw kulturowych oraz innych inicjatyw na rzecz osób żyjących na marginesie życia społecznego i w ubóstwie. Wielu z nich wywodzi się z „gen4”, dzieci z Ruchu, w wieku od 4 do 8 lat.
 
♦Ruch kapłański- By poprzez duchowość jedności dać również wkład w odnowę struktur kościelnych, zgodnie z duchem Soboru Watykańskiego II. Jest animowany przez księży i seminarzystów diecezjalnych, członków Ruchu.
 
♦Ruch zakonników i zakonnic – Uczestniczą w nim członkowie instytutów życia konsekrowanego i wspólnot życia apostolskiego, którzy podzielają duchowość Focolari. Pogłębiają oni komunię wewnątrz własnej wspólnoty, między różnymi rodzinami zakonnymi, między dawnymi i nowymi charyzmatami, by ze wszystkimi dać wkład w budowanie Kościoła-komunii oraz powszechnego braterstwa.
 
♦Ruch parafialny – By uczynić z parafii „dom i szkołę komunii”, wzbudzając nową żywotność i moc ewangelizacyjną. Animatorami są kapłani, zakonnicy i osoby świeckie z Ruchu. Działalność, która rozwija się również na poziomie diecezjalnym w niektórych włoskich Kościołach lokalnych.
 
Na czele całego ruchu
Prezydent – Chiara Lubich założyła Ruch i prowadziła go w sposób charyzmatyczny przez przeszło 60 lat. Po jej odejściu, które miało miejsce 14 marca 2008 roku, tak jak jest zapisane w Statutach zatwierdzonych przez Stolicę Apostolską, przewodniczyć Ruchowi będzie zawsze kobieta świecka, by zagwarantować „profil maryjny” i bardziej świecki charakter. Od Zgromadzenia w lipcu 2008 roku prezydent jest Maria Emmaus Voce.
 
Współprezydent i Rada – Prezydent jest wspomagana przez współprezydenta (fokolarino ksiądz) oraz przez Radę składającą się z równej liczby mężczyzn i kobiet. Są w niej reprezentowane rozmaite aspekty (ekonomiczny, duchowy, kulturalny itp.), różne obszary geograficzne i gałęzie. Od Zgromadzenia w lipcu 2008 roku współprezydentem jest Giancarlo Faletti.

Głównym organem władzy Ruchu jest Zgromadzenie Ogólne, które zbiera się co 6 lat. Niektóre z jego zadań: wybór prezydent, współprezydenta i doradców generalnych. Zgromadzenie składa się z kierownictwa centralnego i z delegatów Ruchu w 90 strefach terytorialnych z 5 kontynentów, na które jest on obecnie podzielony.