O jedność chrześcijan

Modlitwy i gesty wzajemnej życzliwości w tygodniu (18-25 stycznia) modlitwy o jedność chrześcijan. Refleksje ks. Pasquale Foresi (1929-2015), byłego współprezydenta Ruchu Focolari.

„Między chrześcijanami stało się jak w małżeństwie. W życiu małżeńskim trudności są nieuniknione. Jednak kiedy jest miłość, służą one utrzymaniu i wzrostowi jedności. Kiedy miłości nie ma, problemy stają się przeszkodą nie do pokonania i uznaje się je za przyczynę separacji.

W rzeczywistości jednak to nie problemy rozbiły rodzinę, ale brak miłości.

Zbliża się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

Trwa on od 18 do 25 stycznia każdego roku w całym niemal świecie chrześcijańskim od przeszło stu lat. Hasłem tego Tygodnia jest: „Wezwani, by ogłaszać wielkie dzieła Pana” (por.1P 2, 9).

Nabożeństwa te odbywają się w kościołach różnych wyznań z udziałem ich duchownych i wiernych. Spotykamy się w kościołach protestanckich, cerkwi prawosławnej i kościołach katolickich. W tych spotkaniach modlitewnych czujemy się już w jakiś sposób zjednoczeni, czujemy się jak dzieci jednego Boga. Wprawdzie jeszcze nie przy jednym Stole Eucharystycznym, ale włączeni w modlitwę Jezusa w Wieczerniku : „Aby byli jedno” (J 17, 21)

Narodziny dla Nieba Dori Zamboni

Dori Zamboni 
Rankiem 26 grudnia Doriana Zamboni (Dori), należąca do pierwszej grupy dziewcząt zgromadzonych wokół Chiary Lubich, dotarła do domu Ojca. Pogrzeb odbył się 28 grudnia w Centrum Mariapoli w Castel Gandolfo.

Bożonarodzeniowe dzielenie się

Sprawiedliwość, solidarność, umiar – tymi słowami można określić nasze Boże Narodzenie: życzenia Marii Voce.

Boże Narodzenie w Syrii

Kraj „niebezpiecznej różnorodności”: dzień spokojny i dzień pod bombami.

„Młodzi z Ruchu Focolare przygotowują się do Bożego Narodzenia. Odwiedzają z życzeniami dom po domu by okazać solidarność i przynieść znak nadziei. Rozmawiamy z Pascal Bedros, członkiem Ruchu Focolare z Syrii.

Ekonomia Komunii: od strony otrzymujących pomoc

Z Brazylii, kolebki projektu Ekonomii Komunii (EK): przedstawiamy historię jednej z wielu rodzin objętych programem wyprowadzania z ubóstwa, które zdawało się bez wyjścia.

Zadziwia odkrycie, że na świecie istnieje nie tylko wykorzystanie, nieuczciwa konkurencja, gra interesów. Są przedsiębiorcy – na przykład ci włączający się w projekt Ekonomii Komunii, a jest ich około tysiąca na świecie – którzy w dążeniu do zysku mającego zapewnić działalność i ciągłość ich firmy, chcą żyć „kulturą dawania” zgodnie z celami tego projektu: pomoc dla potrzebujących i formacja młodzieży do takiej kultury. Aby to zrealizować, oddają dobrowolnie do dyspozycji projektu część swoich zysków.

Subskrybuje zawartość